© X. Larretxea. Con la tecnología de Blogger.

2016/11/19

Egun hotza eta lainotua suertatzen da. Formiguera hormara igotzea erabakitzen dugu bertan ezagutzen ditugun bideren bat egitera eta “Normal” bidearen alboan beste bide bat ireki eta ekipatu duten ezustekoarekin aurkitzen gara. Soka bikote bat bidea egiten zegoenez, denbora egiteko, “Normal” bidea egitea erabakitzen dugu, ondoren bide berrian sartzeko asmoz. Bideari zailtasunari buruz ez genuen informaziorik, baina susmoa genuen inguruan dauden bideen antzekoa izango zela. Ez ginen oker.
Bideak kalitatezko arroka du eta ongi ekipatua dago. Gogoarekin geratzen zara. Ezin hobea da inguruan dauden beste bideren batekin konbinatzen bada.
Bideen izenak hormaren oinarrian dagoen harri batean margotuta daude. Bidea Josep Molin Basi-ren omenean irekita dago.

Iristeko eta hurbiltzeko: Ikus hurrengo sarrera.

L1 (40 m, 6 aseguru, 4a). Itsasgarritasun handiko harri trinkoz osatutako plaka. Bilgunera iristeko azken metroak oso etzanak dira.
L2 (25 m, 7 aseguru, 4c). Hasieran horma bertikala. Bigarren eta hirugarren aseguruen artean dagoen arroka-zubian zerbait jartzeko aukera dago. Zati bertikala gainditu ondoren plaka etzanago batetik eskuin aldera igo behar da.
Horma eskuinagotik eginez seguruenik zertxobait zailagoa irten daiteke.
L3 (30 m, 9 aseguru, 5a). Aurrekoaren antzekoa, baina mantenduagoa. Euste lekuak dituen plaka bertikala, baina euste leku horiek bilatu egin behar dira.



Jaitsiera: Atzean jaiotzen den bidezidorretik jaitsi gaitezke oinez edota “Normal” bidetik rapelatuz. Bigarren hori egiteko, gure azken bilgunetik 3 metro azpira eta ezkerrera rapelatzeko balio duen bilgunea ikusiko dugu (2 parabolt eraztunekin).

Materiala: 9 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak soberan.
Arroka: Kareharria (tillita).
Orientazioa: Hegoa.
Iraupena: 1h.
Nork ekipatua: Lluís Olóndriz, Miquel Urbano eta Joan Ramon Segura, 2016.
1. igoera: Lluís Olóndriz, Miquel Urbano eta Joan Ramon Segura, apirila 2016.

2016/11/18

Zati bertikalak ongi aseguratuak dituen ertza. Ekipamenduan denetik aurkituko dugu (iltzeak, arroka-zubiak, paraboltak), baina nahikoa da. Zati errazetan ez dugu asegururik aurkituko (edo baten bat isolatua). Beraz fisureroak, friendsak eta zintak beharrezkoak dira.
Erreferentzia gehienetan luzeak 50-55 metrotaraino luzatzen dituzte. Guk ere horrela egin genuen, baina soken marruskadura oso handiarekin eta bikoteen arteko komunikazioa zailarekin aurkitu ginen. Beraz, bi arazo horiek alden neurrian gutxitzeko, luzeak laburtzea proposatzen dugu. Nahi duenak ere luzatzeko aukera izan dezakeenez, L# eta L#bis modura izendatzea erabaki dugu. Bakoitzak erabaki dezala zer egin.

Iristeko: Olvena herrira igo eta kotxea aparkatu (ikus eskema).

Hurbiltzeko: Olvena herrira hurbiltzen garenean leiho urdinak dituen etxe handi batean arreta jarri behar da. Etxe horren bila joan behar gara. Kale txiki batetik inguratu eta poste adierazle bat aurkitu arte atzeko kaletik igo. Postean, beste gauza batzuen artean, “Puente de la Sierra” jartzen du.
Bidetik jaitsi. Bidearen hasieraren aurrean gaudenean, bidezidor nagusia utzi eta, bihurgune batean jaiotzen den beste bidezidortxo bat hartuz, hormaren oinarrira hurbildu. Kotxea uzten den tokitik 15 min inguru behar dira.


L1 (40 m, 9 aseguru, 4b). Hasieran iltzeekin, begidun torloju eta ipuru batean zintaz aseguratuta dagoen plaka bertikala. Ondoren eskuin aldera kanal moduko bat igo behar da ertzera irten arte. Zertxobait ertzetik igo eta, parabolta txapatu ondoren, ezker aldera zeharkaldi gorakor bat egin (2 iltze) terraza handi eta eroso batera iristeko. Bilgunea zuhaitz batean edota arroka-zubi txiki, baina sendo batean. Luzean dauden ipuruetan zintaren bat gehiago jartzeko aukera dago. Lehenengo iltzea aho estukoa da eta ez da edozein mosketoi sartzen. Eraman bat txikia edota estua.
L2 (20 m, 2 aseguru, 4a). Euste leku eta arroka oneko plaka bertikala. Ertz aereo batera irteten da. Hobe da harri handiren bat aprobetxatuz bertan bilgunea egitea.
L2bis (30 m, 3 aseguru, 3c). Estutzen doan ertz aereoa. Bere amaierako zatian oso estua egiten da. Zati hori gainditzerakoan lepora jaitsi behar da eta bertan bilgunea aurkituko dugu (parabolt 1 + altzairuzko kablea arroka-zubi batean).
L3 (10 m, 3 aseguru, 4c). Plaka bertikala. Plaka gainditzerakoan bilgunea egiteko oso aproposak diren 2 ipuru handietara iristen da. Bertan bilgunea eginez sokaren marruskadura txikiago izango dela uste dugu eta gainera bikotearekin hobe komunikatzeko aukera izango dugu.
L3bis (30 m, 1 aseguru, 3c). Ipuruen eskuinetik igo eta gailurraren ezkerrean geratzen den tarte belartsu batera irtengo gara. Ertzaren ezker aldetik gailur aldera igo, baina ez igo goraino eta, nabari ikusten dugunean, lepo aldera jaitsi. Bertan bilgunea aurkituko dugu (parabolt 1 + altzairuzko kablea arroka-zubi batean).
L4 (30 m, 4 aseguru, 5a). Aseguruen artean urrutiratzeren bat duen plaka bertikala. Urrutiratzea friends pare bat ipiniz konpondu daiteke. Luzeko zailtasun aipagarria makurgunetxo bat da, baina ongi babestua dago altzairuzko kable eta parabolt batekin. A0 modura egiteko aukera dago. Gailurrera iristerakoan hobe da ez jarraitzea eta bertan, altzairuzko kable bat duen arroka-zubi handi batean, bilgunea egitea.
L4bis (20 m, 0 aseguru, 4b). Muturrera iritsi arte, ia oinez egiten den ertz zati erraza. Ondoren, lepo belartsu zabal batera jaistko, 6 m inguruko jaitsiera (destrepea) egin behar da. Ez da destrepe oso zaila, baina ez dago asegururik (edo guk ez genuen aurkitu). Oposizioa eginez eta horman sartuta dagoen harri bloke baten laguntzarekin ongi iristen da lurrera. Zati hau delikatuagoa da bigarrenarentzat lehenengoarentzat baino. Moduren batean bigarrenari jaitsiera babestu beharko litzaioke.




Jaitsiera: Baselizaraino ertzaren ezkerretik oinez igo (zatitxoren batean trepada txikiren bat dago). Baselizara igotzeko 10 min inguru behar dira. Bertatik kotxeraino beste 10 min inguru behar dira.
  
Materiala: 9-11 zinta + bilgunerako materiala. Fisurero joko bat, friends joko bat eta ipuruentzat zinta batzuk.
Arroka: Kareharria.
Orientazioa: Eki aldea.
Iraupena: 2h20min.



2016/11/06

Ertzaren zatia kentzen badugu, nagusiki plaketan eskalatzen den bidea da. Gure asmoa “Eperon de la route” bidea egitea zen, baina genuen informazio nahasiarekin ez gaude ziur bide hori ala, barianteren batekin, “No name” izenekoa egin dugun. Azken honi 5c zailtasuna ematen diote eta ziur gaude horrelako zailtasun maila zuen luzerik ez dugula egin. Gauza da biak ertzean elkartzen direla eta hortik aurrera luzeak komunak dira bientzako. Beraz kontrakoa esaten ez diguten bitartean “Eperon de la route” bidea egin dugula onartuko dugu.
Ertzaren zatia izan ezik, bidea ongi ekipatua dago eta arroka onekoa da. Ertzean arreta izan behar da arrokarekin eta aseguruak urrutiratzen dituzte. Gainera ekipamendua nahiko zaharra da. Beraz komeni da friendsak eta fisureroak eramatea. Bilgune guztiak, azken biak izan ezik(parabolt 1 + spit 1), 2 parabolt edota bi long livez osatuta daude.
Lekua nahiko lasaia da eta ez da masifikaziorik. Hormara iristeko igo behar den aldapa gogorrak jendea desanimatzen duela dirudi.

Iristeko: Briançon herritik Lautaret mendate aldera igo behar da. Mendaterako bidean “Le Pont d´Alp” izeneko hotela eta erreka pasatuko ditugu. Hemendik kilometro bat inguru aurrerago, errepidearen alde bakoitzean, hartxintxarrezko bi aparkaleku aurkituko ditugu. Bertan utzi behar da kotxea.

Hurbiltzeko: Eskuineko aparkalekutik (mendate aldera begiratuta) bidezidor bat jaitzen da. Horri jarraitu behar zaio. Alertze baso baten barrutik bidea zuzen igotzen da, zig-zag ugari eginez. Igoera gogorra da eta lasai hartu behar da. Guztira, erritmo lasai batean, 25-30 min behar dira.
Bidezidorra hormaren oinarrira iristen den tokian parabolt lerro bat ikusiko dugu. Lehenengo txapa plaka etzan batean dago. Hori da jarraitu beharreko lerroa.

L1 (30 m, 7 aseguru, 4b). Plaka pare bat hasieran eta ondoren hormatxo bat. Harmaila batzuetatik jarraitzen da bilgunera iritsi arte. Azken zati honetan erlaitzetan nahiko txintxar aske ugari dago.
L2 (40 m, 8 aseguru, 4b). Harmailak eta plakatxoak oinez igotzen den zati belartsu batera iristeko. Zati belartsu hori zeharkatu ondoren ur kanalak dituen plaka batera iristen da. Pasagunetxo finen bat duen plaka hori gainditu ondoren bilgune bat aurkituko dugu (katerik gabeko 2 parabolt). Hobe da jarraitzea. Bilgunetik eskuin aldera ikusten den parabolt lerroari jarraitu behar zaio (ez jarraitu ezkerreko lerroa) eta 10 metro aurrerago beste bilgunea aurkituko dugu.
L2bis (15 m). Bide belartsu batetik ezker aldera igo 10-15 metro inguru. Harri handi baten atzean aurkituko dugu bilgunea.
L3 (20 m, 4 aseguru, 4c). Euste lekuak dituen plaka bertikala. Zati honetan arroka oso zimurtsua da. Plakaren irteeran arreta jarri behar zaion harri bat dago. Plakan dagoen hirugarren asegurua ez da bilgunetik ikusten.
L4 (55 m, 5 aseguru, 4a). Ertz aldera egin. Bost metro ingurura beste bilgune bat aurkituko dugu (parabolt 1 + spit 1). Hirugarren luzearen ezker aldean beste lerro batena dela dirudi. Ertzera iritsi arte, erdi oinez, erdi trepatuz igotzen den zati bat dator. Ertzera nabaria den lehenengo lepotxotik sartzen da. Ertzari jarraitu. Ez da zaila, baina arrokarekin arreta izan behar da eta aseguruak urrutik daude. Parabolta aurkitzen dugunean, bilgunea aurkitzeko, ertzetik irten ezker aldera egin behar da.
L5 (15 m, 3 aseguru, 4b). R4 bilgunearen gainean iltzez osatutako lerroa ikusten da. Ez da hortik igo behar. Eskuin aldera 4-5 metro inguruko goranzko zeharkalditxo bat egin behar da eta paraboltekin aseguratutako diedro-tximiniaren azpian kokatu.
L6 (15 m, 3 aseguru, 4a). Euste lekuak dituen plaka bertikal laburra. L5 eta L6 elkartzeko aukera dago.



Jaitsiera: Azken bilgunetik gora egin behar da bidezidor batetik gailur moduko batera igo arte (5 min inguru) eta bertan ezker aldera jaisten den bidezidorra hartu. Oso nabaria den bide horri jarraituz 20 minututan hormaren oinarrian izango gara. Kotxera jaisteko beste 15 min inguru beharko ditugu.

Material: 8-10 zinta + bilgunerako materiala. Ertzerako friends eta fisurero joko bana.
Arroka: Ertzean izan ezik, kalitate oneko kareharria.
Orientazioa: Hegoa.
Iraupena: 2h30min.

2016/11/05

Eskalada eskola txiki batean kokaturiko bidea. Aseguruak nahiko gertu ditu eta oso ongi aseguratuta dago. Hori bai, hainbeste bide daude eta bata bestetik hain gertu, batzuetan zaila egiten zela zein lerro jarraitu behar zen jakitea. Hala ere, guk egin genuen lerroaren alboan zeuden beste lerro horiek antzeko zailtasuna zutela zirudien. Beraz, lerroz nahasiko bagina ere ez dut uste horrek gauza asko aldatuko lukeenik.
Arroka primerakoa. Eskuentzat eta oinentzat euste leku piloa duen kuartzita trinkoa.
Beheko luzeetan jende asko mugitzen da, baina goikoetan gauza lasaiagoa da eta ez da hainbeste jende ibiltzen.

Iristeko: Briançon herritik Lautaret mendate aldera egin. Errepidetik goazela, Villeneuve (Serre Chevalier) herrian, Club Med adierazten duen kartela ikusiko dugu. Bidegurutze hori hartu eta ibaia zeharkatu eta berehala, aurkituko dugun errotondan, eskuinera egin behar da. Laku batzuk dituen jolas-parke moduko baten eta ibaiaren artean doan asfaltatutako pistari jarraitu behar zaio. Zertxobait aurrerago asfaltatutako pista lurrezkoan bihurtzen da. Eskalada eskolara iritsi arte pistari jarraitu behar zaio (ikus mapa).
 
Rocher du Bez eskalada eskolara iristeko bidea.
Hurbiltzeko: Hormaren inguruetan aparkatu. Bideetara hurbiltzeak minutu bat baino gehiago ez digu eramango.

L1 (30 m, 14 aseguru, 4c). Euste leku onak dituen plaka bertikal motza. Bilgune batzuk dituen erlaitz batera iritsiko gara. Hurrengo plakatik aurrera jarraitu. Aurrekoa baino zertxobait bertikalagoa da, baina zailtasun aldetik parekoa. Plaka oso etzan batera irteten da. Plaka etzan horretatik kimikoz osatutako hainbat bilera dauden tokira iristen da. Hobe da beste 5 metro inguru aurrera egitea eta bilgunea erlaitz belartsu zabal batean egitea (long liveak).
 L2 (15 m, 7/8 aseguru, 4c). Plakatik sabai-diedrora hurbildu. Ongi gainditzen da. Aseguruak gertu dituen plakatxo batera iritsiko gara. Bertan bi aukera daude. Lehena R2c modura izendatu dugun (parabolt eta kimiko bana) bilguneraino igotzen jarraitzea da (aurretik beste batetik pasatzen da). Bigarren aukera seigarren asegurua txapatu ondoren ezkerrera zeharkaldi horizontala egin eta erlaitz belartsu zabal batean dagoen bilgunera hurbiltzea da (aurretik beste batetik pasatzen da). Azken bilgune hau izkina batean dago eta bertara iritsi arte ez da ikusten. R2b izendatu dugun bilgunetik, inongo arazorik gabe, oinez, R2 bilgunera jaitsi daiteke.
L3 (15 m, 2 aseguru, 4a). Hemendik aurrera aseguruak paraboltak dira. Sabaiaren azpian jarri arte espoloitxoari jarraitu.
L4 (40 m, 9 aseguru, 4c). Euste leku onak eta aseguruak gertu dituelako ongi gainditzen den sabaitxo-diedro hasieran (lehen asegurua bilgunetik ½ metrotara dago). Ondoren plaka etzan luze bat. Pinu handira hurbiltzen garen heinean etzaten doa. L3 eta L4 luzeak elkartzeko aukera dago.
Bilgunea pinu handian egiten da. Pinuaren atzean sabai handi bat dago. Bertan parabolt 2 lerro ikusten dira. Sabaiaren ezkerrean beste bi lerro aurkituko ditugu. Eskuinekoa hartu.
L5 (20 m, 4 aseguru, 4c). Euste lekuak dituen horma bertikala motza. Ondoren, bilgunera iritsi arte, plaka etzana. Azken 6-8 metroetan ez da asegururik, baina oso etzana da eta erraza da.



Jaitsiera: Ferratatik jaisteko bidetik oinez jaisten da. Hormaren oinarrira bueltatzeko 10 min inguru beharko ditugu.

Materiala: 14 zinta + bilgunerako materiala. Friendsak eta fisureroak soberan, ez dira beharrezkoak.
Arroka:  Euste lekuetan eskuzabala den kuartzita.
Orientazioa: Eki aldea.
iraupena: 2h.



2016/09/18

Toki polit batean kokatuta dagoen ongi ekipatutako bidea. Aseguru gehienak (iltzeak eta paraboltak) pintura gorriarekin margotuta daude eta oso ongi ikusten dira. Bilgunea egin behar den tokian R handi bat margotuta dago gorriz. Arroka-zubi batzuk eta zintetarako arroka bloke batzuk ere margoz adieraziak daude. Hainbeste marka ikusita suposatzen dut bidea eskalatzen hasten direnentzat diseinatua dagoela eta horretarako erabiltzen dela.
Luzeak motzak dira eta ia ez dago altuera sentsaziorik. Arroka euste leku argi eta nabarmenez jositako kuartzita da. Horietako batzuk autobus bat zintzilikatzeko modukoak dira. Arrokak kareharria gogorarazten du, baina zertxobait desberdina da.



Lehenengo bi luzeak izan ezik besteetan ez dut luzeak elkartzea aholkatzen, sokarekin marruskadura gehiegi egongo litzateke. Friends eta fisureroak soberan daude. Hala ere arroka-zubiren edo blokeren batetarako ongi etor daitezke zinta batzuk. L8, L9 eta L10 ez dira ikusten herritik horma begiratzerakoan (ezproiaren atzeko aldean geratzen dira).
Bide hau egiteko edota Briançon inguruko beste batzuk egiteko kanpamentu basea izateko badago Brouchier herrixkan aterpe bitxi bat: Le Gîte Le Pas du Loup. Leku oso lasaia da eta bitxikeria behatoki astronomikoa dela da, teleskopioa erabiltzerakoan irekitzen den teilatu horietako batekin hornituta.

Iristeko: Gap herritik Briançon aldera hurbildu eta Prelles herrian D4 errepidea hartu (ezker aldera) Pelboux norabidean. Errepidetik 3 km egin ondoren, gure eskuinean, lurrezko pista bat aurkituko dugu (ongi adierazia). Pistari jarraituz Brouchier herrixkaraino (auzoraino?) igo. Herriaren azpitik pasa eta amaieran Le Gîte Le Pas du Loup baino 200 m lehenago hainbat kotxentzat lekuan duen aparkalekua dago (ikus marrazkia).
Hurbiltzeko: Ezkerrera egiten duen lehen bihurgunean bide bat jaiotzen da. Hori hartu eta 3 minututara mugarri bat eta pinturazko marka gorriak ikusiko ditugu. Harrien kaos handia zeharkatzeko hasiera adierazten dute. Puntu gorriei eta mugarriei jarraituz bidearen hasiera den plaka beltz nabarmenera hurbildu behar gara. Guztira, kotxetik, 15 min. inguru.

L1 (15 m, 4 aseguru, 4b). Pitzadura jarraitu. Bilgunea erlaitz eroso batean.
L2 (20 m, 4 aseguru, 4b). Lehenengo paraboltera iritsi arte ezkerrean dagoen pitzadura jarraitu. Ondoren plakatik bilgunera iritsi arte (erlaitz handi batean). Bi bilgune antolatuta daude. Erosoena eskuinekoa da.
L3 (35 m, 1 aseguru, 3a). Oinez. Ondoren, ezkerrera, zeharkaldi horizontal motz bat tarteko bilgunera iristeko. Ez egin bilgunerik eta jarraitu (oinez), hurrengo luzearen plakaren azpian, erlaitz handi eta eroso batean, dagoen bilguneraino.
L4 (20 m, 7 aseguru, 4c). Pitzatutako plakatik zuzen igo. Terraza batera iristen da. Ezkerrera biratu eta euste leku onak dituen pitzadura-tximinia bati ekin. Aurrez bidea oztopatzen digun plaka batekin aurkitzen garenean, biratu eta ezkerrera igo. Bilgunea lepotxoan aurkituko dugu.
L5 (20 m, 5 aseguru, 4a). Pitzaduratik igo. Ondoren, eskuin aldera, zertxobait behera egiten duen zeharkaldi horizontala egiten da. Amaieran eskaloi txiki bat jaitsi behar da. Bilgunea terraza handi batean.
L6 (25 m, 4 aseguru, 4b). Hasieran 8 m inguruko plaka. Ondoren, hasiera aldera, erresalte motz bat duen kanala. Azken metroak kanal lurtsu zabal batetik oinez igotzen da. Azken zati hau autobabesteko aukera dago pinu handi baten sustraietan zinta bat ipiniz. Lepo batera iritsiko gara. Bertan, ezkerrean, bilgune bat ikusiko dugu (parabolt 1 + iltze 1). Ez egin hor bilgunea. Eskuin aldera jarraitu hurrengo luzea osatzen duen pitzatutako plakaren oinarrian jarri arte. Plakaren oinarrian zinta batekin primerako bilgunea antolatzeko harrizko bloke handi bat dago. Harriak aulki itxura du eta bertan bilgune sendo-sendo bat antolatzeko nahita jarrita dagoela ematen du.

L7 (20 m, 4 aseguru, 4c). Euste leku oso onak dituen pitzatutako plaka bertikala. Ezproira irteterakoan asko etzaten da. Azken metroak, plaka oso etzan batetik, ia oinez egiten dira.
L8 (25 m, 4 aseguru, 4a). Zertxobait jaitsi eta euste leku onak dituen plaka bertikal motz bati ekin. Ondoren zati horizontal bat eta jarraian, pinu baten alboan, erresalte labur bat. Azken metroak ere oso etzanak.

L8bis (20 m). Eskuin aldera oinez 20 m inguru egin plaka etzan baten azpian dagoen erlaitz batean pintatutako R handia aurkitu arte. Ez dago bilgunerik, baina ez dago arazorik L9 luzea gorputzetik aseguratzeko.

L9 (35 m, 5 aseguru, 3c). Plaka etzana eta ondoren erresalte labur bat. Tarteko aukerazko bilgunea katerik gabeko bi paraboltez osatuta (hobe saltatzea). Azken 15 metroak, oso etzanak, ia oinez igotzen dira. Bilgunea zelai handi batean (parabolt 1).

Ematen du bidea amaitu dela gure aurrean gailurra ikusten delako eta bertara plaka oso etzan batetik oinez igo daitekeelako. Baina ez. Gailurrera begiratzen ari garela, gure ezkerrean dagoen zelai batera jaitsi behar da.

L9bis (10 m, 3 aseguru, II). Harmaila errazak zelaira jaisteko. Jaitsiera 4 edo 5 m dira eta oso ongi babestua dago 3 paraboltekin. Gehiegi, bi sobratzen dira.

L10 (35 m, 5 aseguru, 4c). Erdian pitzadura handi bat duen 10 m inguruko horma bertikala. Bideari azken puntua jartzen dion luzea. Zertxobait estutu behar da, baina euste leku handi eta oso onak ditu. Plaka super etzanera irteten da eta bilgunerainoko azken metroak oinez egiten dira.


Jaitsiera: Gailurretik jaiotzen diren marka gorriak jarraitu (ezker aldera) atzean dagoen lepora jaisteko. 3 minututan bertan gara. Bertatik ezker aldera egin eta bidezidor nabari batetik kotxeraino jaitsiko gara. Guztira 20 min inguru beharko ditugu.

Materiala: 7 zinta + bilgunerako materiala. Bloke edo arroka-zubiren batentzat zinta pare bat. Friends eta fisureroak soberan daude.
Arroka: Euste lekuz oso aberatsa den kuartzita.
Orientazioa: Ipar ekialdea.
Iraupena: 2h45min.

2016/09/08

Eskalatzeko toki polita. Hurbilketa laburra eta erosoa, arroka ona eta ekipamendua luxuzkoak dira. Eragozpen bat bilatzekotan, tokia jendetsua dela izan daiteke. Hala ere, ohikoena jende gehiena lehenengo luzeetan geratzea izaten da eta bigarren luzetik aurrera lasaiago eskalatzen da. Goiz hurbiltzen bagara jendea kenduko dugu eta itzal tartea luzatuko dugu, eguerditik aurrera eguzkiak bete betean ematen baitio hormari.



Bilgune gehienak katez loturiko bi kimikoz osatuta daude. Badira beste batzuk iltze oso handi eta kimiko batez ere osatutakoak, hauek ere katez lotuta. Denak beraz rapelatzeko prestatuta daude. Jendearen kopuruaren arabera rapelatuz edota oinez jaitsi daiteke. Oinez jaisteko goiko kateari jarraitu behar zaio (ezker aldera) eta eskailera eta baranda metalikoz ekipatutako bide bertikal batetik jaitsi behar da.
“Kanpamentu base” delako on bat Bueteko kanpina izan daiteke. Chamonix inguruko kanpin guztiak beteta daudenean, hemen lekua egoten da. Leku lasaia da eta martxa gehiago nahi badugu kotxez 15 minututan Chamonix hiri erdian gaude.

Iristeko: Chamonix herritik Suitza aldera egin behar da D1506 errepideari jarraituz. Col des Motets igo eta Vallorcine aldera jaitsi behar da. Le Buet (Comune de Vallorcine) auzora (?) sartzerakoan gure ezkerrean aparkaleku handi bat ikusiko dugu. Tren geltokiarena da. Tren geltokira joango bagina bezala sartu behar gara, baina hori egiterakoan berehala ikusiko dugu kanpina adierazten duen kartela (“Des Motets”). Trenbidearekiko paraleloa doan asfaltatutako pista jarraitu eta egoki ikusten dugunean aparkatu. Kanpinean sartu baino lehen, bidearen ertzean, kotxea uzteko hainbat toki daude.

 
Eskema.
Hurbiltzeko: Kanpin aldera jaitsi eta “Rocher d´escalade” adierazten duen kartela ikusiko dugu (ikus beheko argazkia). Bidea trenbide azpitik pasatzen eta kanpinaren atzeko zatitik ere (iturria dago bertan). Zertxobait aurrerago pista utzi eta bidezidor batetik igo behar da (poste adierazlea). Hormaren oinarrira 15 minututan iristen da.
“Pilier de Vallorcine” biderako hormaren oinarria eskuin aldera jarraitu behar da eta bidetxo batetik terraza bateraino igo. Kimikoen bi lerro ikusiko ditugu. Gurea ezkerrekoa da.


Pilier de Vallorcine (4c, 95 m, derrigorrez 4b)
L1 (20 m, 10 aseguru, 4b). Pasagunetxo bat sarreran. Gero euste lekuak dituen plaka.
L2 (30 m, 14 aseguru, 4c). Plaka ezproitik. Oinetan fidatu behar den itsasgarritasunezko pasagunetxoa laugarren eta bosgarren aseguruen artean (aseguruak gertu, ½ m-tara).
L3 (20 m, 8 aseguru, 4b). Hormatxo bat hasieran. Gero ezproitik plaka.
L4 (25 m, 9 aseguru, 4b). Aurrekoak baino zertxobait bertikalagoa den itsasgarritasunezko plakatxoa hasieran. Ondoren, bilgunera iritsi arte, harmailak eta amaieran plakatxo bat.

Materiala: 14 zinta + bilgunerako materiala. Friends eta fisureroak soberan daude.
Arroka: Gneis
Orientazioa: Mendebaldea. Itzala goizez.
Iraupena: 1h15min.

Courage dülfons! (5b, 95 m, derrigorrez 4c)
L1 (25 m, 9 aseguru, 4c). Lehenengo zatian pasagunetxoren bat duen plaka bertikala. Bilgune bat aurkituko dugu. Jarraitu aurrera eta harmailetatik hurrengoraino jarraitu. Pinu handiren eskuin aldean aurkituko dugun bigarrena da.
L2 (30 m, 10 aseguru, 3c). Tarteko bilgunera iristeko plaka pare bat gainditu. Hurrengo bilguneraino kanal etzanetik jarraitu (tarteko bilgunetik ez da ikusten azken hau).
L3 (25 m, 8 aseguru, 5b). Plaka zeiharra hasieran. Ondoren babaresa luze bat. Erdi aldera estutu behar den zatitxo bat du. Agerikoa ikusten dugunean zuzen irten (erraza, euste lekuekin).
L4 (15 m, 5 aseguru, 4b). Hormatxoa hasiera. Ondoren, bilguneraino iritsi arte, harmailak. Azken 6 metroak errazak, baino asegururik gabe.

Materiala: 10 zinta + bilgunerako materiala. Friends eta fisureroak soberan daude.
Arroka: Gneis
Orientazioa: Mendebaldea. Itzala goizez.
Iraupena: 1h30min.



Jaitsiera: Bidetik rapelatuz edo kableari ezkerrera jarraituz oinez, eskailera eta baranda metalikoak dituen bide bertikal batetik jaitsiz.



2016/09/05

Alpeetako bailara ezkutu eta polit bat ezagutzeko aitzakia polita. Merezi du errepidez bailararen  amaieraraino igotzea. Bidea motza da eta egun erdirako jarduera baterako balio dezake. Lehen luzea izan ezik, bertan 6-7 m inguruko horma bertikala baitago, bidea gneis beltzez osatutako plaka etzanetatik doa. Oso ongi ekipatua. Jarduera luzatu nahi bada, luzeak motzagoak egin daitezke.
Kimikoz babestutako luzeetan aseguruak arrokaren kolorearekin mimetizatzen dira. Bidea nondik doan hobeto ikusteko tarteka parabolt batzuk utzi dituztela ematen du.


Iristeko: Albertville – Moutiers – Landry – Peisey. Peisey herriko Moulins auzoa gurutzatu eta hurrengo bihurgune handian (egurrezko etxea handi baten aurrean dagoen bidegurutzean) kotxea aparkatu.

Bidegurutzea eta egurrezko etxea.
Hurbiltzeko: Zelaian ikusten diren bloke handien aldera egin behar da (guk blokea egiten han jendea ikusi genuen). Horretarako etxearen alboan jaiotzen den pista hartu behar da. Blokeen aurrera iristerakoan, ezkerrean, bidetxo bat dago. Hori hartu eta berehala eskuinera biratu eta bloke handien artetik igo bidearen hasierara igoko gaituen bidea aurkitzeko. Bidearen hasierara hurbiltzeko erlaitz belartsu batetik iristen behar da.

L1 (25 m, 12 aseguru, 5c o 4a/A0). Amaierako 6-7 m inguruko horma bertikalera iritsi arte, goroldio ugari duen (ez du eragozten) plaka etzanetik igotzen da. Hormaren lehenengo 4 aseguruetan estutu beharra dago, baina gero euste leku gehiago dago eta ongi igotzen da. Konplikatzen bada lasai-lasai A0 moduan egin daiteke.
L2 (35 m, 12 aseguru, 4b). Hasieran plaka bat zertxobait bertikalagoa. Ondoren etzan egiten da eta tarteko bilgune bateraino plaka zeihar etzan batetik igotzen da. Ondoren, ezproiaren ertza jarraituz, plaka zeihar etzan batetik igotzen da.
L3 (25 m, 11 aseguru, 4a). Plaka zeihar etzan luzea.



Materiala: 12 zinta + bilgunerako materiala. Luzeak laburtzen badira 7 zintekin egin daiteke. Friends eta fisureroak soberan daude.
Arroka: Gneis beltza.
Orientazioa: Hego-mendebaldea.
Iraupena: 1h20min.



2016/09/03

Bérarde-ko toki honek bide nahiko errazak eta laburrak ditu. Arroka eta ekipamendua onak. Hormara hurbiltzeko igo behar den malda gogorrak gutxienez bide para bat egitera bultzatzen du, gehien bat botatako izerdia konpentsatzeko.

La Grande Rochaille
Bideak nahiko jendetsuak dira. Ohikoa izaten da bide berean soka-bikote desberdinak aurkitzea. Jaitsierarako, jenderik ez bada, errazena eta erosoena “Une histoire sans…” bidearen ezkerrean dagoen rapel lerrotik jaistea da. Jende asko bada arroilako rapeletik (guztiz airean eta irteera deserosoa duena) edota eskuinekotik jaitsi beharko da. Bigarren hori aurkitzeko arroka baten mokoan kable bat aurkituko dugu. Kable horri aseguratuz bilgunera hurbildu behar da (oso aereoa).

Iristeko: Genobre – Bourg d´Oisans – Berarde edota Briançon – Col du Lautaret – La Grave – Berarde egin behar da. Berarde herrixkara igotzen den errepidea (D530) igoera gogorreko hainbat zati ditu eta St Christophe herrixka pasa ondoren, 4,5 km ingurura, errepidea 1 km-tan asko estutzen da. Ez da zati oso luzea, baina ez dago petrilik eta ibaia oso, baina oso, behean ikusten da. Beste kotxe batekin gurutzatzen bazara, bere “gauzatxoa” du. Eskerrak noiz behinka, 200 inguru, zabalgune txiki batzuk (Refuge) daudela. Berarde herrixkara sarrera debekatuta dago (hesia). Erosoena herriaren azpian dagoen parking handian aparkatzea da (ikus eskema).
 
Tete de la Maye
Hurbiltzeko: Herrixkara igo eta elizaren ezkerretik irteten den asfaltatutako pista hartu. Bi txabola dauden tokiraino igo eta bere atzean eta eskuinera jotzen duen bidea hartu. Bideak zig-zag eginez gora egiten du. Oinez hasi eta 20 min ingurura (kotxetik kontatzen hasita) mugarri bat ikusiko dugu eta, bere alboan, gora jotzen duen bidezidorra. Bide hori hartu eta igotzen hasi. “La Petite Rochaille” izeneko eskalada eskolara eramango gaitu bideak. Eskola bere ezkerretik inguratu eta zertxobait gorago eskuinera jo. Berehala, zertxobait gorago, eskuinera egin behar da eta eskolaren goi partean ikusten den terraza handi dagoen aldera igo behar da (eskolaren gailurrera igoko nahi bagenu bezala egin behar da). Goiko partean bidezidorra eskuinera pasatzen dela eta igotzen jarraitzen duela ikusiko dugu. Igoera gogor batetik 45 min ingurutan hormaren oinean egongo gara. Kontuz! Eskalada eskolara iristerakoan bere ezkerrean dagoen uharretik ez da igo behar. Igo daiteke, bide arrastoak daude, baina oso igoera nekeza  eta deserosoa da.


Une histoire sans fin (5a, 95 m, derrigorrez 4c)
L1 (25 m, 5 aseguru, 4b). Harmailak eta plakatxo bat hasieran. Tarteko bilgune batera iristen da. Segi eta plaka beltz handia dagoen aldera plakatik igotzen jarraitu. Bilgunea erlaitz handi batean.
L2 (25 m, 5 aseguru, 5c). Bilgunetik eskuin aldera irten. Lehenengo asegurua jarri ondoren, plaka beltzaren ezker aldean dagoen ezproitxora iristeko, 3-4 metroko zeharkaldi horizontala egin behar da. Zeharkaldian pasagunetxo fin bat dago, baina ongi egiten da lauza “salbatzaile” baten laguntzarekin. Ezproitxoa igo ondoren, harkaitza asko makurtzen da. Oso gertu dauden bi aseguru aurkituko ditugu lurrean eta, bere ezkerrean, bloke handi batean, bilgune bat (katez loturiko bi parabolt). Ez da bilgunea hor egin behar, rapelatzeko bilgunea baita. Beste 5 metro inguru igo eta “mikro” pinu baten alboan aurkituko dugu dagokigun bilgunea.
L3 (20 m, 5 aseguru, 5a). Itsasgarritasunezko plaka. Tarte etzanera irteteko itsasgarritasunezko pasagunetxo bat dago.
L4 (25 m, 6 aseguru, 4c). Nahiko euste lekuak dituen plaka bertikala. Hala ere euste leku horiek bilatu behar dira.

Materiala: 6 zinta + bilgunerako materiala. Friends eta fisureroak soberan daude.
Arroka: Gneis
Orientazioa: Hego-mendebaldea.
Iraupena: 1h15min.


Le premier voyage du Toons (4c, 105 m, derrigorrez 4b)
L1 (25 m, 6 aseguru, 4b). Bidea sabai handi baten ezkerrean hasten da, “une Histoire…” bidearen hasieratik 20-25 m ezkerrera. Sabaia nabaria da. Eskuinera zeharkaldi motz bat duen plaka (pasagunetxo fina) eta ondoren diedro lurtsua. Bilgunea bigarren pinu handiaren ezkerrean.
L2 (25 m, 5 aseguru, 4c). Zati bertikal labur bat hasieran. Zailtasunak hor aurkituko ditugu. Ondoren eskuineko ezproi etzanera irten eta harmailetatik bilguneraino igo.
L3 (25 m, 6 aseguru, 4b). Eskuin aldera igotzen den plaka zeiharra. Ondoren, diedro baten eskuinean geratzen den plakatxoa igo behar da. Bilgunera iristeko pasagunetxo fin bat duen zeharkaldia egin behar da eskuinera.
L4 (30 m, 7 aseguru, 4c). Diedro-tximinia. Ondoren horma etzan egiten da eta bilgunera iritsi baino lehen hormatxo bertikal bat gainditu behar da. Diedro-tximinia gainditu ondoren “Une histoire…” bidearen ezkerrean dagoen rapelaren bilgunera pasa daiteke, behean egon daitezkeen eskalatzaileei harririk bota gabe.

Materiala: 7 zinta + bilgunerako materiala. Friends eta fisureroak soberan daude.
Arroka: Gneis
Orientazioa: Hego-mendebaldea.
Iraupena: 1h20min.



Jaitsiera: Aukera ugari daude. “Une histoire…” bidean errazena eta erosoena bere ezkerrean dagoen rapel lerrotik jaistea da (2 rapel; 45 eta 40 metrokoak). Jendea badabil, gogaikarria izan daiteke. Kasu horretan ezkerrera igo (harri aske ugariko zatia) eta arroilaren gainean dagoen rapelaren bila joan gaitezke. “Voie des Pins” bidearen azken bilgunea bilatu behar da. Bere ezkerrean, 5 m ingurura, rapel instalazioa dago. Rapel instalaziora hurbiltzeko zeharkaldi horizontala erraza da eta 3 paraboltekin babestua dago. Rapela guztiz airean da, ziragarria eta irteera deserosoarekin. Beste aukera bat eskuineko rapel instalaziora joatea da. Azken bilgunetik igo (kontuz! harri askeak ez bota) eta, hormaren oinarria inguratuz, moko itxura duen bloke handi batera hurbildu behar gara. Harriaren atzean rapel instalaziora hurbiltzeko behar den kablea aurkituko dugu. Instalaziora hurbiltzeko zati labur aereo ziragarria pasa behar da.
“Le primier voyage…” bidearentzat aurreko hiru aukera horiek ditugu edota bideko R4tik (2 parabolt + 2 maillon) R3ra rapelatu eta hortik “Une histoire sans…” bidearen ezkerreko rapel lerroko bigarren instalaziora jaitsi. Instalazio horretatik lurrera 40 m-ko rapel batekin iristen da.